Arap atı gibi koşturduğumuz bu hayatta hiç soruyor muyuz acaba kendimize: "Nereye böyle?" diye... Yaşam damarımızı besleyenin ne olduğunu bilmeden midemizi besler olduk halbuki ebedi olan ruhun gıdasıdır bilemedik... Hayat sınavlardan ibaret olarak göründü gözlerimize... Sadece test çözer gibi biz birimizi çözmeye çalıştık. Bunu yaparken de hiç düşünmedik hayatlara dokunduğumuzu... Domates seçer gibi hasım kısım seçtik kendimize... Allah için sevmek neredeydi? Nerede kaldı karşılıksız sevmeler... Ruhların internet ağlarında kıvrandığı bir haykırıştı rastladıklarımız... Nerede kaldı hoş beşli kelamlar? Selam olsun hala bir yerlerde insan kalmayı başarabilmiş gönül dostlarına...
Yorumlar
Yorum Gönder